Z Okraju na Okraj ale
nie trzy kroki i nazad, kroków tysiączki solidne i każdy karkonoski.
Grupowa w
duchocie przygoda z Pąpiru, Basią i Bogusiem. Początek asfaltowy, pierwsze
letnie nasze podejście i zaskoczenie, bo zimą asfalt się chował.
Potem już rozkosznie
kamieniście, piaszczyście, sucho jak pieprz i ani grama strumyka do samej
Jelenki. Jelenka uraczyła nas chłodnym trawnikiem, zdobyta gładko, niemal
gładko, bo pod koniec psie nosy w każde puste korytko strumieniowe ze smutkiem
zaglądały. 
Tego lata wyschło wszędzie. Basia gnała do przodu, Jaremka trzymała
się nóg a Boguś marudził jak to Boguś. Taką przyjął taktykę. 
Kowarski Grzbiet
za nami, do zdobycia Czarny, wyłącznie pod górę, schodkami z kamieni, na
dodatek w stojącym powietrzu. To za co kocha się góry, jeśli się je kocha, że
bywają niemiłosierne a mimo to piękne. Basia nie ustawała w poszukiwaniach
wody, odniosła kilka sukcesów zdobywając ogólną wdzięczność. 
Cierpliwie podchodząc Głównym Grzbietem
Karkonoszy, trawersując jedyną tutejszą
Królową Śnieżkę jakimś jednak radosnym
zapałem dotarliśmy do Domu Śląskiego na Przełęczy pod Śnieżką, toaleta za 2 zł
a woda dla psów za darmo, wspaniała gościnność i niezły interes i niech się
kręci, bo to dobre miejsce i przyjazne czworonogom. 
W ten sposób wycieczka
znalazła się bardzo daleko od Okraju a tam nam wracać mus było. Kotłem Łomniczki,
pod nosem talerzy Śnieżki, ostro w dół z najwspanialszą przerwą pod mostkiem. Smak
Łomniczki, jej chłód i wytchnienie jakie nam dała…
Jedyna taka w całym Kotle :)
Żółtym szlakiem od mrocznego w naszej pamięci schroniska Pod Łomniczką, w dół,
bo wycieczka ekstremalna na każdym odcinku, do Wilczej Poręby a potem lekko w
górę, bardziej w górę, ostro w górę przez Budniki z przerwą w gospodzie w
ruinie a na koniec Tabaczana Ścieżka,
droga przemytników, co nie zna litości.
Basia niezłomna, Jaremka jako tako ale ledwo, Boguś jednak z tyłu.
Prawdziwy
facet, żadnej nie pozwoli czuć się najgorszą w stawce ;) 20 kilometrów za nami,
1200 m pod górę i tyle samo w dół.
Dla pocieszenia Górówka boruta na Starcu
Fuchsa, masowo zwłaszcza w Wilczej Porębie. Następnego dnia nikt
nie był kulawy.
Sezon
letni karkonoski rozpoczęty, bo wszystkim się do gór tęskniło okrutnie, co
nasze to nasze ale w Karkonosze latem to mimo pięknych wrażeń nam mniej po
drodze.
Tłumy turystów, pełno śmieci i narzekań wpadających do uszu, trzeba nam
szukać mniej popularnych szlaków i jesieni, która kolorami zachwyca i ostrością
panoram. Lato niech należy do tych, co z daleka na wypoczynek i urlopowe
zdobywanie szczytów.
Wracamy po krótkiej
przerwie lenistwa, zajęć wakacyjnych, zajęć innych i innych inności, które
zabrały czas na amen. 
W naszym świecie sporo nowości, nowi członkowie stada,
jedna ogromna strata… Jaremka gdzieś tam w świecie doczekała się kolejnych
wnucząt a tuż pod nosem wychowywała małe foksie dzieci, 
jako weekendowa ciotka
wredotka, uczyła je miasta i ignorowania jej warczenia. Odebrała też pewnego
czeskiego młodzieńca, który nigdy nie był mały. Ten zapewne zadebiutuje i na
blogu. 
Wczoraj na przykład kibicowała Quilanowi i Gabrze na Międzynarodowej
Wystawie Psów w Pradze, w nagrodę za wszystkich cierpliwość była kąpiel w
Kamiennej. 
Szeroki i wąski świat poznawała z nami PLISZKA Często Zmory, córka
Gabruszki, najukochańsze na świecie szczenię tego dnia ;) Jak widać stado nasze
wesołe jest i lubi wspólne zabawy, Pliszka od wczoraj zwana Pekari oszalała w
Karkonoszach, zapewne ze szczęścia. 
Każdy czuje się szczęśliwy w takim towarzystwie
a woda Kamiennej to uczucie wzmaga :). Pozdrawiamy Gosię i Korę a Magdzie i Marysi
dziękujemy, wiadomo za co! Marysi to chyba bardziej, że przeżyliśmy wszyscy ;)
Zdaje się, że i czas można znaleźć, mimo, że niektórzy są pewni, że czasu nie
ma. Jeśli jednak jest to potrafi się zatrzymać nad Kamienną. PS Gabra Pliszki nie zjadła :)
